Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Αλληλεγγύη στον Μάριο και τον Κώστα

Την Πέμπτη 4 Αυγούστου μετά από καταδίωξη με τους μπάτσους οι καταζητούμενοι σύντροφοι Κώστας Σακκάς και Μάριος Σεϊσίδης πέφτουν στα χέρια των διωκτικών αρχών.
Ο Μάριος βρισκόταν εδώ και δέκα χρόνια καταζητούμενος για την απαλλοτρίωση της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Σόλωνος κατά την διάρκεια της οποίας είχε συλληφθεί τραυματισμένος ο αναρχικός Γιάννης Δημητράκης και η οποία αποτέλεσε την αφορμή για μια κατασταλτική επίθεση στο αναρχικό κίνημα με προσαγωγές και συλλήψεις ενώ την ίδια στιγμή τα κοράκια των ΜΜΕ συνεπικουρούσαν το έργο των μπάτσων διαμορφώνοντας ένα κλίμα τρομολαγνείας παρόμοιο με εκείνο των συλλήψεων για την υπόθεση της 17Ν.
Ο Κώστας είχε παραβιάσει τους περιοριστικούς όρους που του είχαν επιβληθεί μετά την απεργία πείνας που είχε διεξάγει με στόχο την απελευθέρωση του ενάντια στις δικαστικές μεθοδεύσεις που παρέτειναν χωρίς κανέναν στοιχείο την προφυλάκιση του από τους 30 στους 36 μήνες παραβιάζοντας του ίδιους τους νόμους τους. Πριν επιλέξει να φυγοδικήσει δεχόταν ασφυκτικές πιέσεις από τους αστυνομικοδικαστικούς μηχανισμούς με την εφεύρεση νέων υποθέσεων (υπόθεση Χαλανδρίου) και συλλήψεις για δήθεν παραβίαση των περιοριστικών όρων.
Ο Κώστας είναι είδη καταδικασμένος σε 16 χρόνια κάθειρξη για την υπόθεση της Νέας Σμύρνης και το εφετείο για την υπόθεση του εκδικάζεται μαζί με άλλες υποθέσεις (Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, συμπλοκή της Πεύκης ) στην ειδική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού.
Η επιλογή της φυγοδικίας είναι η απόφαση ενός ανθρώπου που αρνείται να παραδώσει το σώμα του στους μηχανισμούς του κράτους, η ανθρώπινη θέληση για ελευθερία που αρνείται να συναινέσει στην βίαιη καθήλωση της εντός του σωφρονιστικού συμπλέγματος και διαφεύγει συνειδητά από την ατσάλινη μπότα της δικαστικής εξουσίας που συνθλίβει όποιον σηκώνει ανάστημα στην παντοδυναμία της.
Η συνθήκη της παρανομίας (εξαναγκαστικής ή εθελούσιας) αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο αγώνα και έχει πίσω της μια πλούσια ιστορική παρακαταθήκη αγωνιστών που ενίσχυσαν ο καθένας με τον τρόπο του την εξέλιξη του ανατρεπτικού κινήματος. Με τα πολλά και διαφορετικά περιεχόμενα της τα οποία προσδιορίζονται και καθορίζονται από τις επιθυμίες και τις στρατηγικές κατευθύνσεις των υποκειμένων που βιώνουν την συγκεκριμένη συνθήκη είναι ένα ακόμα πεδίο αγώνα στο οποίο μπορεί να βρεθούνε σύντροφοι και συντρόφισσες που είτε στοχοποιούνται από τις αρχές είτε επιλέγουν να διαταράξουν το μονοπώλιο βίας της έννομης τάξης.
Για αυτό και τόσο οι αιχμάλωτοι όσο και οι “παράνομοι” σύντροφοι δεν αποτελούν απλώς ονόματα σε μια λίστα πολιτικών υποχρεώσεων αλλά ενσαρκώνουν επιλογές και στάσεις ζωής που συνδέονται άρρηκτα με τον αγώνα για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, τον αγώνα για την καταστροφή του κράτους, του κεφαλαίου και των κοινωνικών σχέσεων που αυτά αναπαράγουν, τον αγώνα για την αναρχία και την ελευθερία, τον αγώνα τον οποίο όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά προωθούμε από τα μετερίζια μας.
Ενάντια στην ηττοπάθεια και την αδράνεια να προτάξουμε την αδιαλλαξία της αναρχικής δράσης !

Να τολμήσουμε και να συνεχίσουμε να τολμάμε !

Γιατί όταν χτυπάνε κάποιον από εμάς χτυπιέται η συλλογική υπόσταση του αναρχικού αγώνα.

Δύναμη και αλληλεγγύη στον Μάριο και τον Κώστα !

Λευτεριά σε όλους τους αναρχικούς κρατούμενους !
Αναρχικός Μαύρος Σταυρός – Πυρήνας Έμπρακτης Αναρχικής Αλληλεγγύης

This entry was posted in ελληνικά and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *